เรื่องแรก

สิ่งดีๆที่เกิดขึ้น จะไม่มีวันลีมมัน ความรู้สึกที่เกิดขึ้นแม้ผ่านเวลามานาน ก็จะไม่ลืมมัน

เขียนไว้เตือนตัวเองว่า ณ วันนี้เธอไปดีแล้ว ทำไม นะ ใจมันหวิวๆเหมือนไม่เหลือใครแล้วจริงๆ ทั้งๆที่ก็รู้นะว่ามันจบแล้ว แต่พอเธอไปจริงๆกลับรู้สึกว่างเปล่า... ควรจะยินดีด้วยไม่ใช่หรอ? จริงๆก็ยินดีอยู่หรอกนะ เธอจะได้มีคนที่ดูแลเธอสักที ชีวิตในต่างแดนคนเดียวมันเหงาแค่ไหนเราเองก็รู้ การมีใครสักคนไว้คุยไว้เป็นที่พึ่งพาย่อมเป็นเรื่องที่ดี.. แค่มันไม่ใช่เราเท่านั้นเอง เวลาของเราหมดไปตั้งแต่สามปีที่แล้วสินะ ชีวิตที่ต้องเจอต่อไปก็คือตัวเราเองที่จะต้องเดินต่อไป ไม่มีเธออีกแล้ว และก็ซึ่งเป็นแบบนี้มาสามปีแล้ว.. นึกว่าทำใจได้แล้ว จริงๆคงเรียกว่าทำใจได้ระดับนึงดีกว่า ยังไม่ทั้งหมด วันนี้ก็เลยใจหายตอนที่เธอโทรมาบอกว่าเธอตัดสินใจจะคบกับคนๆนึงเป็นแฟน คนที่เธอดูใจกันมาแปดเดือนแล้ว ก็ยินดีนะ ยินดีกับเธอ หมดห่วงไปเปลาะนึง เธอมีคนมาดูแลเธอแล้ว ไม่ต้องถามเรานะว่าเป็นอะไรมั้ย แค่หวิวๆ ใจหายแค่นั้นเอง เดี๋ยวก็หาย เราเองก็มีคนที่เราชอบคนใหม่ แค่เรายังไม่สมหวังกับใครสักคน ก็ขอให้เขาดูแลเธอให้ดีนะครับ เพื่อนที่ดีที่สุดของเรา เพื่อนที่เราไม่สามารถมีอนาคตร่วมกันได้ จากนี้ไปขอให้สมหวังกับชีวิตรักนะครับ จะคอยให้กำลังใจอยู่ห่างๆเสมอ ขอให้สิ่งดีๆเกิดขึ้นกับเธอเสมอนะ เหมือนที่เคยเป็นมา จากนี้ ตลอดไป.. ให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองนะครับเพื่อนรัก